woensdag 17 augustus 2011

16 aug. Op naar Sinca Nouâ

Vandaag eerst alsnog de prachtige weerkerk van Hãrman bewonderd. 
Zag het verkeer begin van vandaag er triest uit (te veel auto's op landelijke asphaltwegen) later rolden we, deels onverhard, door schitterend boerenland. Ja, zo stelden we ons dit land ongeveer voor. Natuurlijk moeten er ook hier boterhammen worden verdiend en zijn industrieparkjes af en toe onvermijdelijk.
Met moeite strompelt het paardje met zijn last de weg op. Even later een lekke band voor de wagen. Niets blijft ze bespaard maar het zal niet lang meer duren, ook hier.
Het stuk Holbav naar Paltin imponeert ons het meest. Volgens Abs wordt daar geen weg weergegeven maar dat valt mee. De kiezelsteenweg in een beekdal is een van de mooiste trajecten tot nu toe.
Dank zij een simpel bordje vinden we het pension waar we vriendelijk doch beslist met een soort borrel worden ontvangen, brrrr. Het eten, soep (de heerlijkste die ik in jaren had) waarna gekookte aardappels wat worstjes en ander vlees en sla van tomaten, kaas en ander groenvoer. Na wat misverstand krijgen we keurig de zo gewaardeerde eigen bedden. We slapen aanvankelijk als rozen totdat een niet aflatend gerommel ons blijft storen. Toch geen ratten of ander gespuis in de kelder he! Nee, het is slechts een van de mannen des huizes die hoogstnoodzakelijke laswerkzaamheden aan de hydrofoorinstallatie moet verrichten. Ja tegen middernacht. Inderdaad blijkt dat er een tijdje geen kraanwater is. Hindert overigens weinig want er zit zo'n sterke zwafellucht aan dat je drinken wel uit je hoofd laat. 's Ochtends worden we rond half zeven door een kakelende radio gewekt. Tenminste, dat leek het. Nee, het waren wat dames die voor onze deur waren gaan zitten babbelen.
Al met al opnieuw een nachtrust met hindernissen, niet best voor je conditie maar ook dit hoort er bij.

maandag 15 augustus 2011

15 aug. Harman

Maria Hemelvaart, hier een nationale feestdag, dus niet zomaar een maandag: alles is dicht, potdicht. Ook de Zwarte kerk in Brasov gaan we dus missen. Zo niet de ossenwagen met hr. Imre Szekely uit Teliu, die staat er keurig op, we zullen hem wat foto's opsturen. Dat oude Roemenië is hier bijna verdwenen. Nu voortrazende automobielen zodat het ook op niet-snelwegen vaak onplezierig fietsen is. Ook de veel geprezen weerkerk in Prejmer gaat qua interieur aan ons voorbij.
Dit herhaalt zich in Harman waar bovendien blijkt dat we om onbekende redenen, "de baas heeft dat zo beslist", elders worden ondergebracht. Enfin, het alternatief, pensiunea Roma Antica, is misschien nog wel beter ook ;-)

zondag 14 augustus 2011

14 aug. In Brasov

Zondag vandaag. Vanaf de koele hoogte dalen we te voet naar Brasov af, de Zwarte Kerk (evangelisch) is gesloten op zondag. De logica ontgaat ons. De katholieke Roemeens orthodoxe dienst verderop is ronduit indrukwekkend. We brommen wat liederen mee maar niet te luid want zelfs de melodie kan ik niet volgen.
Koffie op de markt brengt ons weer bij de werkelijkheid: 2 € voor een kop koffie, we zijn in een touristenparadijs.
We kopen een streekkaart waarop we de fietsroute uit kunnen zetten want Romtour kan ons die niet naleveren.
Wel deelden ze ons nog mede dat de fietsverboden die gisteren werden gememoreerd ook bij de omliggende burgemeesters bevreemding teweeg brachten. Ze worden morgen weer weggehaald ;-)
Verder heeft Brasov veel middeleeuwse herinneringen te bieden, kerken, verdedigingswerken en dergelijke. Het etnografisch streekmuseum maakt ons duidelijk waarop de de Saksen hier zo'n succes hadden. Wol, vlas en zijde werden hier volledig verwerkt. Tot op een werkend Jaquard weefgetouw aan toe, indrukwekkend. Moet een hele nijverheid geweest zijn.
Door de massale belangstelling hier besluiten we weer op ons logeeradres te gaan eten. Gezellig, lekker en met een goed uizicht en -gezelschap. 
Morgen weer lekker verder fietsen...

zaterdag 13 augustus 2011

13 aug. Naar Brasov

Voordat we verder fietsen eerst nog even, met de bus, naar Bran. De bushalte is goed bevolkt, bijna een uur komt er namelijk niets. Af en toe verdwijnt er iemand in een taxi. Enfin, de busreizigers zijn boeiend, een van hen is een valk o.i.d.
Het bezoeken van het Draculakasteel in Bran op zaterdag kan het best vergeleken worden met Valkenburg in zijn 'goede' dagen. 
Om 13:00 uur zijn we terug in Rasnov, nemen afscheid en rijden binnendoor over de 1E via wintersportcentrum Poiana Brasov (1050m) naar Brasov. Een afstand van niks maar behoorlijk klimmen, voor het eerst in maanden. Beetje moe maar voldaan verblijven we nu 2 nachten in hotel pensiunea Stejeris  waar we door de druiven de wijn amper nog zien...

vrijdag 12 augustus 2011

12aug. Naar Râsnov

Stralend weer, vlak land soms met schapen en bijenhotels bij de vleet, geen wonder met zoveel veldbloemen. Mooie oude wijfjes, op een kerkhof eten we samen met 2 Canadezen ons lunchpakket. Dan zijn zulke enorme boterhammen dan ze nu nog niet op zijn. Een beste man wil wel mee op de foto, lachend zakt het hele stel door een plank. Als tegenprestatie wil ie wel graag een prent toegestuurd krijgen, zeg daar maar eens nee tegen. 
Verrek, daar rijdt, nee stopt, een NL-auto: Luc Hardus van Romtour onze fietstrip organisator stapt er uit. Hij was toch in buurt en dacht ons er ook wel te treffen, succes dus. Hem had de melding bereikt dat op ons tracee verkeersborden waren geplaatst waarop verboden wordt om er te fietsen. Had ik inderdaad gezien maar de smoes die ik al had verzonnen was dat die fiets op het bord meer op een motorfiets lijkt en dit verbod dus nooit voor ons bedoeld kon zijn. Verder gaf Luc nog een paar last-minute-correcties door en excuseert zich voor de ontbrekende routekaart.
De klim over een kleine pas met 8% wordt goed doorstaan, volgens mij was 6% voldoende, en daarna is het klimaat ineens aangenaam frisser. We zijn dan inmiddels in Zârnesti.
Onze dagbestemming is Râsnov, de oude spelling is Rîsnov, en kun je niet missen. De bovengelegen 'boerenvesting' laat zich duidelijk zien. We lopen er na een verfrissende douche naar toe. Voorlopig kan Europa daar nog een boel geld in steken voordat het weer gaat leven. Maar ook in de huidige bouwvallige staat kun je je goed voorstellen hoe de bewoners zich, met succes overigens, de Turken van het lijf hielden.
Terug in het durp lopen we zowaar een orgelconcert tegen het lijf. De paar pijpen waaruit het orgel bestaat, klinken niet te best en na een uur piepen we er tussenuit om welgemoed dit verhaal te schrijven in pension Stefi: wat ons betreft een verademing, niet alleen vanwege de accommodatie en het prima  eten maar ook om er weer even gezellig Nederlands te kunnen praten...

11 aug. NaturHaus

Vannacht heeft het flink geregend, samen met het lawaai van een langsstromende bergbeek zorgt dat voor een onrustige nacht. Maar, het blijkt droog als we wegfietsen. Mij wordt vriendelijk verzocht de auto iets te verplaatsen; dat lukt uitstekend: volgens mij zit nu vast in de modder, eigelijk best een veilig gevoel en als we over 14 terugkomen, zien we wel verder.
Van de route hebben we geen kaart maar dank zij Google maps en internet in het hotel krijgen we toch een beetje gevoel bij de ligging van een en ander.
Vlakbij bezoeken we eerst het klooster van Sambata, een pláátje, vinden ook andere touristen. De water-aangedreven wolverwerking La Valtori bij Lisa is belevenis. Niet alleen vanwege de technieken maar vooral omdat de huidige baas, de 4e generatie, ons uitvoerig probeert voor te lichten. Als we vragen of we er ons lunchpakket mogen opeten wijst hij ons zij privéprieel en we krijgen ieder een glas natuursap, van bessen lijkt ons.
Opvallend is rust en vriendelijkheid waarmee alles gaat. Van entreegeld en zo wil hij niets weten, al staat het wel vermeld, ergens. Via een onderonsje met de kleindochter die wat schoolengels spreekt regelen we een bedragje om wat leuks mee te kopen voor opa. Ook dat kostte enige aandrang.
Onderweg staan we nog even stil bij bewoners die pruimpjesboom voor hun deur aan het leegschudden waren. Alweer een overdadige vriendelijkheid.
Ons logeeradres ligt ergens in nowhere (for the freaks N45°41'09,6" E25°03'20,0") een beetje in de voet van de Karpaten. Mooie tent dat NaturHaus. We zijn de enige gasten maar ons deert dat niet. Internet hebben ze hier niet maar verder is er niks mis mee. 
Vandaag op ons dooie akkertje 40 km gefietst en om 15:00 uur al gearriveerd. Wat je noemt een luie eerste fietsdag.

woensdag 10 augustus 2011

10 aug . Sâmbâta Complex

Alsnog naar het Astra-museum geweest. Een soort openluchtmuseum als bij Arnhem. Als je er goed rondkijkt hoef je Roemenië niet eens meer in, onzin natuurlijk.
De rit naar het startpunt van de 14-daagse fietstocht verliep vloeiend; van lieverlee verdwijnen de vanzelfsprekend lijkende voorzieningen. Een wegopbreking vormt een complicatie voor ons navigatiesysteen maar Thea heft letterlijk de blokkade op, zoals vaker. In het hotel treffen we stipt op tijd de dochter van de agent van de zoon van onze reisagent. Ook hiervoor geld: 'niet alles is was het lijkt' dit keer ten goede. Als we hier na 14 dagen fietsen de auto komen halen, is hopelijk intussen meer en meer inzicht verkregen in het reilen en zeilen in deze hoogvlakte aan de voet van de indrukwekkende Karpaten. Vanavond lekkere forel gegeten, uit het naastgelegen bergriviertje, HEERLIJK. De voorbereidingen vonden gezellig paats in de eetruimte.
Van het fietsgebied is tot slot nog een overzicht gefotografeerd. Misschien compenseert het het gemis aan een fraaie routekaart. (tip voor Romtour :-))

9 aug. Sibiu

Ondanks stralend weer na een gedegen nachtrust en -ontbijt gaan we eerst naar het Bruckentalmuseum, mooi spul daar maar we zijn wel verwend geraakt in de loop van de welbestede jaren.
Na de koffie en een kort bezoek aan het folkloristisch museumpje willen we met de fiets naar het openluchtmuseum Astra. Nou dat viel wat tegen: met een lege maag, dreigende luchten, geen verstand en een Droepie dat niet wenst een satelliet te vinden, dwalen we maar wat rond en besluiten terug te gaan. Goed idee want de orthodox-katholieke kerk is een plaatje en, anders dan de rk-kerk, gewoon toegankelijk. Toen begon het inderdaad goed te regenen. In de middag de toren van de evangelische kerk beklommen, konden we mooi zien waar Astra ongeveer ligt.
Zo ging de dag na een heerlijk namiddagtukje in vreugde voorbij. We genieten van de lagere temperatuur en wandelen nog wat rond. Interessant was de ontmoeting met een groep gezellen die als een soort gildeleden tegen kost en inwoning al rondtrekkend een paar jaar hun ambacht uitoefenen. Freie Vogtländer noemen ze zich.
In het centrum beginnen de binnentrekkende rugzaktouristen de nadering van een muziekfestival aan te kondigen. Tijd dat de ouwetjes weer verder trekken, morgen...

maandag 8 augustus 2011

8 aug. HERMANNSTADT

We verlaten Brad en rijden door 33 tot 39° met de airco aan naar Alba Julia. Ooit stevig verdedigd, nu wordt het verleden geconserveerd; ja sterker nog, met inzet van gestraften en bewaakt met machinegeweren komen de oude zaligheden straks weer geheel tot hun recht. Zielig gedoe is dat bij ons over werkstraffen in hesjes.
Na 3 pogingen om de bouwput en de wegomleggingen te ontlopen scoren we eindelijk raak; op naar Sibiu.
Aldaar blijkt wat gesteggel over de kamer maar het resultaat telt, we slapen bij Ela en dat was de bedoeling.
Deze bovenal Saktische stad is bijzonder;   er klinkt veel Duits, vloeit veel bier en morgen zullen we ons er verder in verdiepen...

7 aug. IJs en weder dient ons.

Een kwartier te vroeg staat Joan, onze chauffeur/gids van vandaag voor ons, keurig! Vandaag is Frans de voertaal, dat geeft rust. We rijden in de bloedhitte naar de ijsgrotten van Scarisoara en wisselen de Volkswagen voor een echte Dacha, terecht, blijkt later want voor een rivierbedding wordt geen wegenbelasting geheven. De weg is zwaar, 10 km, en de auto moet net als wij wat extra water. De ijsgrot is imposant en moelijk begaanbaar maar ook een belevenis. Net als de lunch bij de ouders van Joan op het boeren bedrijf. Ze verdienen wat bij aan de touristen, in winter wordt getimmerd en gezaagd. Oh wat waren ze blij toen er 6 jaar geleden elektra kwam! Nee niet om tv te kijken maar voor houtbewekingsmachines waaronder een heuse lintzaag en frais.
Een 2e , normale, grot met -mieten en -tieten bereik je na een linke heftige klimpartij. Ook prachtig hoor...
In de avond treffen we eindelijk Florentin en Teo, 3 jaar nadien. Mooie avond met hopelijk ooit een vervolg, samen...

zaterdag 6 augustus 2011

6 aug. Familie en zo

Vandaag alweer een intensieve dag met veel indrukken.
Ontbijt van ham/kaas-ommelet begint te wennen. Het bezoekje aan de 'stad' om een paar verjaarskaarten te vinden was interessant maar onvruchtbaar, gewoon niet te vinden! Geweldige eenvoud houdt iedereen bezig. Op het 'trottoir' moet je goed oppassen, af en toe ontbreekt een putdeksel. Nee, Brad krijgt geen schoonheidsprijs. De doorgaande weg naar Bucarest heeft een snelheidsbeperking tot 30 km/u maar als er we er over rijden naar tante Maria haal ik de 20 niet. Dan nog ben ik bang dat de ruiten breken.
Bij de familie aangekomen, wordt eerst uitgebreid geluncht. Gelukkig zijn ook Daniël en Michaela er, die spreken Engels en dat maakt het iets inhoudelijker en aangenamer, hoe lief ze verder ook zijn.
In de middag scheuren we naar Honedoara (60) waar we een heus kasteel bezoeken. Goed dat ze er trots op zijn want de ingestorte staalindustrie laat diep trieste sporen na.
Terug bij de familie in Brad is het alweer etenstijd en alweer lekkere dingen zoals auberginemouse, salades, worstjes in soorten, tomaten, pompoenen in een eierlaagje, schapenkaas en nog veel meer. Smullen en praten over... ja van alles zo als corruptie, Robert en the mayors dogs. Met dit laatste worden de vele loslopende honden bedoeld. We geven wat geschenken af maar krijgen er ook weer veel mee.
Kortom, een mooie maar ook vermoeiende dag...

vrijdag 5 augustus 2011

5 aug. Naar Maria in Posaga

Wat een mooie rit hebben ze ons 3 jaar geleden door de neus geboord! Vandaag halen we de schade in: 3 uur rijden (met de auto) door de bergen naar Posaga. Met de inzichten van nu niet eens in 2 dagen met de fiets te doen, maar mooi... Wat een mazzel dat Maria, de moeder van Lucia, ons daar wil ontvangen. Alweer een belevenis. Behalve veel vriendelijkheid, kookkunst en vertaalvaardigheid van een buurman valt ons veel schoonheid ten deel.  
Terug in Brad treffen we de Jaap en Geke, net als gisteren, die de Limesroute fietsen. Erg gezellig om ervaringen mee uit te wisselen.
 

donderdag 4 augustus 2011

4 aug. Terug in Brad, na 3 jaar.

Zo dat was een hele rit van Oostenrijk naar Brad in Roemenië, ruim 800 waarvan het merendeel in plensende regen. Arme fietsers Passau-Wien. De eetzaal bleef lang leeg, typisch een uitgelezen beddag voor hen.
Voor ons was het laatste stuk een feest van herkenning, alleen, we wisten niet dat we zo geklommen hadden 3 jaar geleden.
Nu eerst een inheems biertje...

woensdag 3 augustus 2011

3 aug. Aan de Donau

Gut, waren wij blij met Borre's Navicon routeplanner. Feilloos leidde het ons dwars door Passau omdat er allerhande actueele verkeersellende was of zou zijn. Zoals vaker, worden we voor onvermoede ellende behoed waarvan je later het bestaan in twijfel trekt. Beetje onbevredigend maar uiteindelijk toch positief omdat het je op nieuwe plekken en ideeen brengt.
Ons logeeradres, Schazkastl, kregen we aanbevolen en terecht. Forel als nooit en verder ook niet verkeerd....
Als we zo doorgaan groeien we dicht...
Al met al verloopt de trip voortreffelijk en zou het best een kunnen dat we morgen het stadje bereiken waar we in 2008 waren gestrand: Brad in Roemenië.

dinsdag 2 augustus 2011

2 aug. in Mainz, de aftrap.

Om 8:35 staan we in Eindhoven, Lucia vallen de schoenen bijna uit. Zoveel punctualiteit! We zullen nog veel moeten veranderen deze trip.
Na aanvulling van onze bagage met 'groeten van Robert' reizen we met de meer dan welkome airco naar de ramen van Chagall in Mainz.
Mooie ramen maar te kort in een kwartiertje. Het zij zo.
In de stad is het gezellig, we maken er een kort filmpje van.

donderdag 28 juli 2011